شعر محلی درباره سوادکوه
شعر محلی درباره سوادکوه
سواد کوه زمین سبزه کوه
بهشت موندنه دل کنده او
الاهی تا ونوشه هسته خش بو
آفتاب ته سوادکوه ر هاده سو
سوادکوه تر من آباد هاکنم
هرستم سی سر من داد هاکنم
از دست زمونه فریاد هاکنم
سینه ر چاک هادم دل شاد هاکنم
شیرگاه تا گدوک مال سوادکوه
خنه ای امیری بالای کوه
زیراب عبدالحق مه رو دررو
امام زاده حسن مه چش سو
پل سفید ته رو درو چکل بلاره
دبرار میون چشمه سر بلاره




